"તે ઘડી ભુલી શકાતી નથી"

હજુ પણ ક્યારેક તે ઘડી યાદ આવે છે,
જ્યારે મારા અવાજ માત્રને સાંભળવા તમે મારા ઘરના ઊંબરા સુધી પહોંચી આવ્યા હતા.
અને હજુ પણ ક્યારેય તે ઘડી ભુલી શકાતી નથી,
જ્યારે મારા અનેક અવાજો સાંભળવા છતાં તમારા કદમો તમારા ઘરના ઊંબરા ને ન ઓળંગી શક્યાં.

"ચિંતન ટેલર"

"અંધકાર ક્યાંય મળતો નથી"

તમારી નજરમાં અમારા હ્યદયનો સ્વીકાર ક્યાંય મળતો નથી,
છતાં પણ હ્યદયમાં તમારા વિનાનો વિચાર ક્યાંય મળતો નથી.

તમારી એક ઝલકને માટે તરસી રહું છું જ્યારે-જ્યારે,
ચહેરાનો તમારા વાદળમાં પણ આકાર ક્યાંય મળતો નથી.

પાછું વળીને જોયું તમે ને ફરીથી કરી દીધું અજવાળું,
દિવો લઈને શોધું છું હવે હું, અંધકાર ક્યાંય મળતો નથી.

ભાન ભૂલી ભટકી ગયા "ચિત" ભ્રમણા ભરેલી કોઈ ભીડમાં,
સૃષિટ આખીમાં કદમોને મારા વિસ્તાર ક્યાંય મળતો નથી.

શોધી રહ્યું છે આસ્વાસન એમનું, અહેસાન અમારા વડે થયેલું,
સોદા-બાજીમાં પડેલી દુનિયામાં આમજ ઉપકાર ક્યાંય મળતો નથી.

"ચિંતન ટેલર"

"નજર જ્યાં અટકે છે ત્યાં કદર પણ જડતી નથી"

કદર ત્યાં કરે કોઈ જ્યાં નજર પણ પડતી નથી,
નજર જ્યાં અટકે છે ત્યાં કદર પણ જડતી નથી.

"ચિંતન ટેલર"

"ક્ષણભરમાં વિનાશ છે"

હ્યદયના અમારા કોઈ ખૂણે ક્યાંક એક આભાસ છે,
કે આપના હ્યદયમાં અમારા માટે હજું પણ અવકાશ છે,
ધારણાઓના મહેલતો ચણવાની આદત પડી છે "ચિત",
વર્ષો વીતે એક કાંકરો ચણતા, ને ક્ષણભરમાં વિનાશ છે.

"ચિંતન ટેલર"

"વર્ષો જુનાં સંબંધો આજે ખુલાસો ચાહે છે"

હ્યદય દુઃખતા દુઃખતા કોઈનો દિલાસો ચાહે છે,
વર્ષો જુનાં સંબંધો આજે ખુલાસો ચાહે છે.

અંધારા ખૂણા ઉરના પ્રકાશ ને પામે ક્યાંથી?
ઝળહળતાં દિવડાં ખુદ જ્યાં પ્રકાશો ચાહે છે.

પુષ્પોનું એ જ જીવન ઊગવું અને મુરઝાવું,
ફૂલો કરમાઈ ચુક્યા પછી સુવાસો ચાહે છે.

સુકાઈ રહી છે નદિઓ રણમાં વહી-વહીને,
નજરો વળી ફરી પહેલાની ભિનાશો ચાહે છે.

"ચિત" લાગણી અરમાનોનો નાશ કોઈ પુરતો નથી,
જગ આ હ્યદય પાસેથી ઘણાં વિનાશો ચાહે છે.

"ચિંતન ટેલર"

"માણી લીધેલા મિલનની ક્ષણોનું, સ્મરણ હજું તો બાકી છે"

માણી લીધેલા મિલનની ક્ષણોનું, સ્મરણ હજું તો બાકી છે,
મુદત પડી છે મુલાકાતમાં માત્ર, મરણ હજું તો બાકી છે.

કદમો તળે છે તપતી રેતી, ને આકાશમાં બળે છે સૂરજ,
આપના પગલાથી ઉડતી જતી ધૂળ હજુ પણ આંખોએ રાખી છે,
વીતાવી દીધું મેદાન આખું પણ રણ હજું તો બાકી છે.

ખુલે જો આંખો યાદો એમની, અને બંધ આખોએ સપનાં એમના,
યાદો એમની અને સપનાં એમનાં ઉજાગરાના સાથી છે,
દિવસોમાં નહી પણ મહિના વર્ષોનું જાગરણ હજું તો બાકી છે.

બળતો છે સૂરજ, તારો છે ઝાંખો સરખામણી યોગ્ય છે ચંદ્ર આખો,
પૂનમના આખા ચંદ્રનો પ્રકાશ જગતમાં સર્વવ્યાપી છે,
છતાં પણ બે સિતારાઓ વચ્ચે અંધકાર હજું તો બાકી છે.

નહીં છોડે પતન સુધી "ચિત" પડછાયો તમાર વિચારો નો,
પ્રતિબિંબ અમારું જ્યાં-જ્યાં પડે તમાર ચહેરાની ઝાંખી છે,
પાણી ડહોળા હોય તો શું થયું દર્પણ હજું તો બાકી છે.

"ચિંતન ટેલર"

"તને મારું મરણ નહીં સતાવે?"

જ્યારે પણ તું ખરતો સિતારો, તુટતો મિનારો અને છુટતો કિનારો કે આંખોનો ઈશારો જોઈશ,
શું તને ખાતરી છે કે તને મારું સ્મરણ નહી સતાવે!
મારી જિંદગીની તારા માટે કશીજ કિંમત ન હોય તેમ પણ બને!
પણ શું તને ખાતરી છે કે તને મારું મરણ નહીં સતાવે?

"ચિંતન ટેલર"

"પોષી રહ્યાં છે ગર્વ એ"

સવાલો ઉદભવે ઘણાં, એક જ સવાલમાંથી,
હટાવીશું શી રીતે? એમને ખયાલમાંથી.

પડે જુદાં તો કઈ રીતે? સૂરજ, તારા, ચાંદ, ગગન,
જ્યોતિ અલગ એ કરી રહ્યાં છે જલતી મશાલમાંથી.

પોષી રહ્યાં છે ગર્વ એ, લાગણીઓ લુંટી-લુંટી,
થઈ બેઠાં છે અમીર એ સાવ પાયમાલીમાંથી.

છાયામાં આશા શું રાખવી "ચિત" સુકાયેલી છે ડાળીઓ,
ઘટાદાર થાય શી રીતે? ઉગીને વૃક્ષ દિવાલમાંથી.

"ચિંતન ટેલર"

"તેનું પડવું નિશ્ચિત થઈ જાય છે"

તારી બેવફાઈ વીશે નો ખયાલ પહેલા તો ક્યારેય આવેલ જ નહી કેમકે.....
ખયાલ મારો એ હતો કે, આકાશ સામે જોઈને ચાલનારા જો એવું વિચારે કે આવતા
પગલે જ ખાડો છે તો પછી તે હોય કે ન હોય તેનું પડવું નિશ્ચિત થઈ જાય છે.

"ચિંતન ટેલર"

"મોતની પાસેથી પણ સમય લઈ લઈશું"

આખે આખો દિવસ અને આખે આખી રાત,
એમનાં જ વિચારો અને એમની જ વાત.

એમને મળ્યાં પછી મંઝિલ બદલાઈ ગઈ,
પણ માર્ગ એ એમનો નથી જેમની છે વાટ.

મોતની પાસેથી પણ સમય લઈ લઈશું,
થઈ જવાની હોય જો એમની મુલાકાત.

એવું તો ન સમજશો કે જીવી નહી શકીએ,
તમે જો ભલે છોડી દીધો, આંસુનો છે સાથ.

ભડકી-ભડકી બળી ગયાં લાગણી ભરેલ આ "ચિત",
ધુમાડો પણ ન થયો અને ન દેખાઈ આગા.

"ચિંતન ટેલર"