"એ દર્પણ સહુ ફુટી ગયાં"

કિલ્લાના બંધ દરવાજા એક આગમનથી તૂટી ગયાં,
ધીમે પગલે, છાનાં-માનાં આવી એ સઘળું લુટી ગયાં.

હાથનો ક્યાંય સ્પર્શ નથીને પગલાં પણ ક્યાંય મળતાં નથી,
આંખો થી ચલાવી છે લૂંટ અને ફરિયાદના શબ્દો ખૂટી ગયાં.

ઢીલો પડ્યો અમારો પહેરો યાદ પણ નથી એમનો ચહેરો,
જે દર્પણ માં છબી હતી એમની એ દર્પણ સહુ ફુટી ગયાં,

દશે દિશાઓ સાથે હતું જ વેર તેમાં મેળવ્યું એમણે ઝેર,
ભીનાં-ભીનાં, લોહી વહેતાં જખ્મોને ફરીથી ઘુંટી ગયાં.

લુંટાઈ ચુક્યું છે જે કાંઈ પણ "ચિત" ભાવ તેનો પુછશો નહી,
ભલે લાગણીઓ લુંટાઈ ગઈ પણ શબ્દો અમેતો જીતી ગયાં.

"ચિંતન ટેલર"

"બંનેવ પરિસ્થિતિમાં હું તો અંધ જ રહ્યો"

તમારામાં આવેલ પરિવર્તન વીષે હજુ પણ ક્યારેક વિચારુ છું તો.....
પહેલાં તો તમે એ પ્રકાશ હતાં જેની સામે મારી નજર જ ન ખુલી શકી,અને પછી.....
તમે એ અંધકાર થઈ ગયા જેમાં હું ખુલ્લી નજરોએઅ પણ કશું જ ન શોધી શક્યો,
બંનેવ પરિસ્થિતિમાં હું તો અંધ જ રહ્યો.

"ચિંતન ટેલર"

"અમને દૂર રહેવુ નહી કલ્પે"

અમે પાણીના ખાવોચિયાં અમને સાગર થવું નહી કલ્પે,
સ્થિરતાની શૂન્યતા માંહી વિશાળતા નહી કલ્પે.

સ્પર્ધા ચમકવાની ચાલે તો, તારો મારો ઝાંખો પડે,
અમે તારાનાં અજવાળાં, અમને ચંદ્ર થવું નહી કલ્પે,
ઊછીની રોશની લઈને ચમકી જવું નહી કલ્પે.

પુછી જો જો એ મૃગલાને કે શું સ્વાદ મૃગજળનો છે,
અમે ઝાંઝવાના દિવાના અમને ઊંડા તળાવો નહી કલ્પે,
સપનાં ઓ સાથે ડૂબી જવાય જ્યાં તેવાં ઊડાણો નહી કલ્પે.

એ તમારી બક્ષેલી ક્ષુધા છે માંગે છે ઝેરનો પ્યાલો,
અમે ઝેર પીવાને વરસ્યા, અમને અમૃત પીવું નહી કલ્પે,
પળે-પળે મરણ હોય જ્યાં, ત્યાં અમર થવું નહી કલ્પે.

રાખી શકાય તો રખજો "ચિત" અમને હરદમ તમારી સાથે,
અમે પાપણ બનીને રહીશું, અમને ઝૂલ્ફો થવું નહી કલ્પે,
નજરોની સામે જ રહ્યાં તો કરીશું અમને દૂર રહેવુ નહી કલ્પે.

"ચિંતન ટેલર"

"સ્થિરતા અને મિઠાશના ભોગે એ સાગર ના થઈ ગયા"

નદી બનીને વહી ગયા એ, ને અમે ખાબોચિયા માં જ રહી ગયા,
સ્થિરતા અને મિઠાશના ભોગે એ સાગર ના થઈ ગયા.

"ચિંતન ટેલર"

"મન એમનું ચિત્ર દોરે તો દોરે"

સ્મૃતી ભીંત પર મન એમનું ચિત્ર દોરે તો દોરે,
શહેરની ગલીઓમાં આ નજર એ અસ્તિત્વ ખોળે તો ખોળે.

જીવન બનાવી ગાડીના પાટાં સાથે-સાથે પણ મળવું નથી,
મળે મોજા કિનારા ને જેમ તેમ મળવાની તક મળેતો મળે.

નિંદર અજાણી થઈ સર્જે છે સપનાં ઓ ને શૂન્યાવકાશ,
ખુલ્લી-ખુલ્લી આંખો હવે એમનું સ્મરણ કરે તો કરે.

તારી મૈત્રીની કિંમત ચુકવી છે ઘણી આ જીવતરે,
છતાં નજરો નો એ સામનો કરતાં, આ નજર ડરે તો ડરે.

ખૂટતાં જાય છે દહાડાં આ પણ "ચિત" અશ્રુ તો ખૂટતાં નથી,
અશ્રુ ભરેલી આ કાયા ચિતામાં જઈ બળે તો બળે.

"ચિંતન ટેલર"

"નજરથી જો એકવાર ડરી જવાય"

વળી ફરી આ જગમાં સુખી થઈ જવાય,
તમને વીસરવામાં જો સફળ થઈ જવાય,
ઊંડા સરોવરોને સો વાર તરી જવાય,
મીઠી-મીઠી નજરથી જો એકવાર ડરી જવાય.

"ચિંતન ટેલર"

"પવન જાણે એમની ગલીઓમાં ફરીને આયો છે"

એક છું હું બીજો મારો પડછાયો છે,
દરિયો આખો બે જ આંખોમાં સમાયો છે.

બંધ કરી દીધો છે એમણે સૂરજ મારો પલકોમાં,
દૂર ક્ષિતિજ સુધી અંધકાર ફેલાયો છે.

અટકે નહી નદી, પવન અને સમયના વહેણ,
વિચાર મારો એજ પળોમાં અટવાયો છે.

સામનો થયો નથી એક સમયથી સુખનો ક્ષણિક,
લાગે કે અહીંજ તડકો બીજે તો બધે છાયો છે.

સ્વાસની સાથે સાથે આવે છે યાદો એમની,
પવન જાણે એમની ગલીઓમાં ફરીને આયો છે.

રડી ચુક્યો હોત એ તમારી અગાસી પર પહોંચી,
હજુ વાદળ મારા પ્રેમ "ચિત" થી અજાણ્યો છે.

"ચિંતન ટેલર"

"પડછાયો હતો"

યાદોથી તમારી વળતી ફેરી હું જેની સાથે અથડાયો હતો,
તે તો અમારો આપની જ સાથે છુટો પડેલો પડછાયો હતો.

"ચિંતન ટેલર"

"સિતારા ગણી શકાશે નહી"

આકાશ સામે શું જોયા કરો સિતારા ગણી શકાશે નહી,
પાટલી પર વેલણ ફેરવી, ચંદ્ર સૂરજ વણી શકાશે નહી.

આંખોને મારી આદત પડી છે, તમારી આંખોએ જોવાની,
આંખે તમે જો ફેરવી લ્યો તો એક અક્ષર ભણી શકાશે નહી.

આમ-તેમ ચારે બાજુ પવન ફુંકાયા કરે છે ઈર્ષાનો જ્યાં,
તે નગરમાં પાયા વગર તો ઈમારત ચણી શકાશે નહી.

દુઃખ છે અમારો પડછાયો "ચિત" સુખ ક્ષિતિજ સમીપે છે,
વર્ષોથી જે સાથે સાથે તે દુઃખને હણી શકાશે નહી.

"ચિંતન ટેલર"

"શું અચરજ!"

જમીન સાથે ઝઘડો કરે વૃક્ષોના મૂળ તો શું અચરજ!
હ્યદય અમારું સમજવામાં કરે એ ભૂલ તો શું અચરજ!

માની લીધું કે સમયની સાથે બધું છૂટી જાય છે,
છૂટ્યાં ન હોય જે વર્ષોથી તે થેઈ જાય દૂર તો શું અચરજ!

પ્રશ્નો અમારી ઈચ્છાઓના ક્યારેય નિવારણ ને પામતા નથી,
સમજાતું હોય જે સોનું તે નીકળે ધૂળ તો શું અચરજ!

વહી રહી છે નદીઓ સંશયની આપણી સમજની વચ્ચે,
કિનારાઓ અલગ કરી દે જો કોઈ પુલ તો શું અચરજ!

નિષ્ફળતાને પચાવવાની મહેનત "ચિત" ઘણી કરી,
આદત રહી છે પથ્થર ની પણ વાગે જો ફૂલ તો શું અચરજ!

"ચિંતન ટેલર"